Samiec, zatoka Chiofu
Samiec Aulonocara gertrudae, zatoka Chiofu, j. Malawi [Malawi].Zdjęcie wykonał Ad Konings. (25-paź-2006). Określa Ad Konings

Rodzina
Cichlidae

Podrodzina
Pseudocrenilabrinae

Plemię
Haplochromini

Rodzaj
Aulonocara

Grupa
Sand-dwelling

Status
prawidłowy


Opiekun

Opublikowany:

Ostatnia aktualizacja:
14-kwi-2008

Aulonocara gertrudae Konings, 1995


Tłumacz: Piotr Koba (26-cze-2016)

Oryginalny opis jako Aulonocara gertrudae:

ZooBank:DA35EB5A-0048-44BC-AF85-B39E71631856.

  • Konings, Ad. 1995. "A review of the sand-dwelling species of the genus Aulonocara, with the description of three new species". The Cichlids Yearbooks. v. 5; pp. 26-36 (crc00002)

Historia nazewnictwa:

Zamieszkiwane kraje:

Etymologia: Nazwana na cześć Gertrud Konings, żony autora.

Nazwy popularne: Aulonocara Jumbo Blue (commercial, English), Aulonocara Lupingu (commercial, English), Aulonocara Multispot (commercial, English).

Diagnoza taksonomiczna: Mała/średniej wielkości Aulonocara zamieszkująca piaski, osiągająca około 110 mm długości standardowej. Różni się od A. nyassae i A. brevinidus krótszą podstawą płetwy ogonowej; od A. guentheri oraz A. rostratum większym okiem oraz krótszym pyskiem; a od A. aquilonium krótszą podstawą płetwy ogonowej oraz szerszym rozstawem pomiędzy oczodołami. Poza dużą i nietypową w kształcie A. rostratum oraz niektórymi populacjami A. guentheri, A. gertrudae jest to największy i najmocniej zbudowany przedstawiciel rodzaju. Samice są łatwe do rozpoznania dzięki żółtym płetwom brzusznym oraz żółtym plamkom na płetwie ogonowej. Nie przypomina żadnego ze znanych gatunków, ale może być blisko spokrewniona lub należeć do tego samego gatunku, co okazy złowione przez dr C. Christy w latach 1925-1926. Okazy te, o nieznanym pochodzeniu, mają podobny kształt jak Aulonocara gertrudae, ale większe rozmiary (18 cm). Ponowne odkrycie tej populacji może rozwiać pewne wątpliwości co do oznaczenia niektórych piaskowych Aulonocara.

Lokalizacja typu: Na południe od rzeki Nsinje, Masinie, Malawi.

Występowanie: Gatunek ten występuje w całym jeziorze. Holotyp został odłowiony niedaleko Masinje w Malawi.

Lokalizacje: Chiofu Bay (Malawi, rodzimy), Lumessi (Mozambik, rodzimy), Lundu (Tanzania, rodzimy), Lupingu (Tanzania, rodzimy), Magunga Reef (Tanzania, rodzimy), Makonde (Tanzania, rodzimy), Narungu (Malawi, rodzimy), Nkanda (Tanzania, rodzimy), Tumbi Point (Mozambik, rodzimy).

Siedlisko: Odczyn pH wody w jeziorze Malawi wynosi około 8,3. Jej temperatura waha się w zależności od pory roku. Podczas pory suchej może mieć zaledwie 20° C, a w czasie pory deszczowej odosobnione zatoki mogą rozgrzewać się do 30° C. Aulonocara gertrudae preferuje nieco muliste, piaszczyste dno w pobliżu ujść rzek. Zwykle spotyka się ją na głębokości około 20 metrów (i więcej). Ta głębokość wydaje się być górną granicą występowania większości piaszczystych Aulonocara; tylko A. guentheri występuje w płytszej wodzie.

Pokarm: Pokarm jest pobierany w sposób charakterystyczny dla wszystkich przedstawicieli rodzaju Aulonocara. Ofiary, czyli małe bezkręgowce, są lokalizowane przy użyciu powiększonych porów czuciowych na głowie. Aulonocara gertrudae widuje się zwykle w pozycji "słuchania", wiszącą w bezruchu nad podłożem, zaledwie 1-2 mm nad piaskiem.

Rozmnażanie: Samce wykopują głębokie kratery o średnicy około 60 cm, nie posiadające brzegu tak jak tarliska większości gatunków budujących piaszczyste zamki. Jeżeli w pobliżu dostępne są skały, krater może zostać wykopany przy skale, ale większość tarlisk ma głębokość około 50 cm i znajduje się w piasku. Budowla samca przypomina grotę. Samice przebywają w małych grupach i żerują pośród piasku, pomiędzy terytoriami samców. Inkubujące samice widuje się głównie pojedynczo.

Akwarystyka: Pielęgnice z Malawi są dość wytrzymałe i potrafią znieść pewne wahania pH, ale zaleca się, by zawierało się ono w granicach pomiędzy 7.0 a 8.5. Sugeruje się utrzymywanie temperatury na równym poziomie pomiędzy 23 a 28°C. Przegrzewanie do około 32°C być wystarczające dla zabicia tych ryb. Samce Aulonocara gertrudae osiągają maksymalną długość 16 cm, a samice pozostają przy długości 12 cm. W niewoli, przedstawiciele Aulonocara zwykle rosną znacznie większe niż w naturze. Wynika to z ogromnych ilości pożywienia, jakie podaje się im i innym pielęgnicom w akwariach. Aulonocara gertrudae to bardzo pokojowo nastawiona pielęgnica i jako taka nie zużywa zbyt wiele energii w sztucznym środowisku akwarium. Ważnym czynnikiem w chowie tych pielęgnic jest udostępnienie im drobnego piasku na dnie z odpowiednią ilością miejsca do zbudowania tarliska. Aulonocara gertrudae powinna być trzymana w akwarium o długości co najmniej 125 cm. Jeżeli trzymamy kilka gatunków budujących kratery, powinny mieć wystarczającą ilość miejsca, by móc zbudować tarliska lub chociaż bronić terytorium.

Ochrona: Aulonocara gertrudae jest wpisany prez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody do Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych IUCN jako (LC) Najmniejszej troski (2006). Jest to dość pospolity gatunek na 20-30 metrach głębokości w pobliżu ujść rzek, zwłaszcza w zatokach, gdzie dno ma łagodny stok.

Komentarze: Samce populacji Aulonocara gertrudae na północ od rzeki Ruhuhu w Tanzanii mają nieco większą ilość pomarańczowej barwy w okolicach karku oraz na plecach i często widuje się je, jak bronią grot jako swoich terytoriów. Te z pozostałych populacji spotyka się nad piaskiem lub mułem niedaleko ujść rzek.

Literatura (4):

  • Konings, Ad. 2007. "Malawi cichlids in their natural habitat (4th edition)". Cichlid Press. 424 pp (crc01558)
  • Konings, Ad. 1995. "A review of the sand-dwelling species of the genus Aulonocara, with the description of three new species". The Cichlids Yearbooks. v. 5; pp. 26-36 (crc00002)
  • Konings, Ad. 1990. "Ad Konings's book of cichlids and all the other fishes of Lake Malawi". TFH Publications. 496pp (crc01893)
  • Spreinat, Andreas. 1994. "Malawisee-Cichliden aus Tansania". Unitext Verlag, Bovenden, Germany. 316 pp. (crc01773)

Katalogi zewnetrzne: Catalog of Fishes, Encyclopedia of Life, FishBase, ZooBank.

Cytat:

Konings, Ad. (kwietnia 14, 2008). "Aulonocara gertrudae Konings, 1995". Cichlid Room Companion. Źródło: na października 13, 2019, od: https://cichlidae.com/species.php?id=1&lang=pl.