Samiec w akwarium
Samiec Thorichthys pasionis w akwarium Juana Miguela Artigasa Azasa, zwróć uwagę na charakterystyczne czarne błony skrzelowe.Zdjęcie wykonał Juan Miguel Artigas Azas. Określa Juan Miguel Artigas Azas

Rodzina
Cichlidae

Podrodzina
Cichlinae

Plemię
Therapsini

Rodzaj
Thorichthys

Grupa
Meeki

Status
prawidłowy


Opiekun

Opublikowany:

Ostatnia aktualizacja:
11-gru-2005

Thorichthys pasionis (Rivas, 1962)


Tłumacz: Adam Labisz (12-lis-2010)

Oryginalny opis jako Cichlasoma pasionis:

ZooBank:EEB39AD5-019A-4D2D-9026-9332C3C226BF.

  • Rivas, Luis Rene. 1962. "Cichlasoma pasionis, a new species of cichlid fish of the Thorichthys group, from the Rio de la Pasion, Guatemala". Quarterly Journal of the Florida Academy of Science. 25 (2); pp. 147-156 (crc00275)

Historia nazewnictwa:

Zamieszkiwane kraje:

Etymologia: pasionis odnosi się do miejsca odławiania, Rio de la Pasión, dorzecza systemu rzecznego Usumacinta w Gwatemali.

Nazwy popularne: Blackgullet cichlid (literature, English), Yellow meeki (commercial, English).

Lokalizacja typu: Sayaxche nad rzeką Pasión (Río de la Pasión), dorzecze rzeki Usumacinta, Deptartamento del Petén, Gwatemala.

Występowanie: Thorichthys pasionis spotykany jest zawsze równocześnie z Thorichthys meeki, ponieważ zamieszkuje dużą część zasięgu występowania tego drugiego. Występowanie "żółtej meeki" sięga na zachód Meksyk do lagun i rzek - dolnej Grijalva wokół miasta Villahermosa i na północ do ujścia systemu rzeczonego Grijalva-Usumacinta. Występowanie żółtej meeki na wschodzie sięga dopływów rzeki Usumacinta w obszarach Petén w północnej Gwatemali, gdzie wydaje się być szczególnie obfite. W skład ten wchodzą również dopływy rzeki Usumacinta takie jak San Pedro oraz la Pasión. Gatunek ten można spotkać również w dorzeczach rzek Chompán i Candelaria, wszystkie z tych rzek wpływają do Zatoki Meksykańskiej. Thorichthys pasionis nie występuje na północy i południowo-wschodniej części Półwyspu Jukatan i Belize, w dorzeczach Hondo, New River, Belize i Sibun, mimo że zamieszkuje je jego "współlokator" Thorichthys meeki.

Lokalizacje: Carrizales River (Meksyk, rodzimy), Illusions Lagoon (Meksyk, undefined), Noh Lagoon (Meksyk, undefined), Laguna Perdida (Gwatemala, undefined), Lake Lachuá (Gwatemala, rodzimy).

Siedlisko: Thorichthys pasionis upodobał sobie bardziej laguny niż rzeki, z miękkim błotnistym dnem i wolno płynącą lub wręcz stojącą wodą. Zamieszkuja płytsze partie rzek i lagun, gdzie zwykle spotyka się ich grupy składające się z osobników w różnym wieku. Woda w zamieszkiwanych przez nie miejscach jest zwykle słabo przejrzysta, chociaż nie mroczna. Zakres temperatur wynosi od 24º do 30º Celsjusza, a pH jest zawsze o odczynie alkalicznym od 7,5 do 8,5. Twardość ogólna wody waha się w okolicach 8 stopni i więcej..

Pokarm: Wyszukuje bezkręgowców w miękkim dnie..

Rozmnażanie: Oboje rodziców opiekuje się potomstwem. Ikrę składają na podłożu. Ryby dobierają się w pary od lutego do maja. Ikra jest żółtawa i klejąca, ziarenka są raczej niewielkie do 1,7 mm (Coleman & Galvani, 1998), w liczbie ponad pięciuset sztuk na tarło w przypadku dorosłych ryb. Pary troskliwie opiekują się narybkiem..

Akwarystyka: Thorichthys pasionis nie są zbyt agresywnymi pielęgnicami, a za to bardzo pięknymi, które z powodzeniem można trzymać w domowym akwarium. Jednak by wydobyć z nich najpiękniejsze barwy, konieczne jest, by zapewnić im jak najlepsze warunki. Nie potrzebują one tak wielkich zbiorników jak większość pielęgnic z Ameryki Centralnej - 250 litrów i minimum 1,2 m długości powinno wystarczyć. Przez długo okres taki zbiornik będzie odpowiedni dla grupy tych ryb, jednak docelowo doradzałbym zbiornik nie krótszy niż 1,5 m. Zawsze wybieraj większą powierzchnię niż wysokość zbiornika (powierzchnia jest ważniejsza niż wysokość). Kiedy urządzasz zbiornik, najlepiej odwzorować powyższy opis - drobny piasek jako podłoże (wystrzegaj się jednak błota) i wiele kryjówek to najlepsza opcja. Ryby czują się znacznie lepiej trzymane w grupach. W ich przypadku lepszym wyjściem jest, by były trochę w zbyt dużej ilości (ale tylko trochę!), by agresja została rozładowana na większą ilość celów i zarazem odzwierciedli to ich naturalne zachowania. Towarzystwo w postaci innych towarzyskich ryb jest również wskazane. Sprawdza się połączenie z większymi żyworódkami (małe gatunki zostaną zjedzone w warunkach akwariowych), lub z innymi podobnymi, nieagresywnymi, ale szybko pływającymi rybami. Pomimo normalnej dla pielęgnic agresywności, w odpowiednio dużym akwarium będą one ignorować towarzystwo, jeśli nie będzie ono stwarzało dla nich bezpośredniej konkurencji. "Żółta meeka" chciwie pochłania większość oferowanych pokarmów i chociaż z natury są mięsożercami, unikajmy w ich diecie mięsa zwierząt ciepłokrwistych, które może wywołać u nich problemy trawienne prowadzące nawet do śmierci..

Ochrona: Thorichthys pasionis nie jest wpisany przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody do Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych IUCN jako. Nie znajduje się na Oficjalnej Meksykańskiej Liście (Mexican Official Norm NOM-059-ECOL-2001) jako gatunek objęty ochroną w jakimkolwiek stopniu. Mimo, że znalazły się w obliczu zanieczyszczenia wody w zasięgu ich występowania, ich populacja pozostaje relatywnie stabilna..

Komentarze: Historia ewolucji Thorichthys pasionis jest całkowitą tajemnicą. Gatunek ten musi mieć jakieś ekologiczne powiązania z współegzystującym Thorichthys meeki, Pielęgnicą Meeka, ale jakie? Ciężko to stwierdzić bez możliwości przeprowadzenia obserwacji w nieprzejrzystych wodach ich ekosystemu. Co powstrzymuje te gatunki od hybrydyzacji (zakładając, że nie ma to miejsca) w naturze? Co spowodowało, że te dwa gatunki ewoluowały obok siebie? Jeśli tak rzeczywiście było. Jest oczywiście prawdopodobieństwo, że ryby te ewoluowały w przeszłości osobno, będąc w jakiś sposób oddzielonymi geograficznie, co zmieniło się dopiero później, ale to nie zgadza się z dostępną wiedzą paleograficzną na temat występowania tych gatunków. Miałem 800 litrowe akwarium z tymi dwoma gatunkami przez kilka lat i okazało się, że w warunkach akwariowych ryby te krzyżują się ze sobą, chociaż tylko sporadycznie. Co więc powstrzymuje je przed tym w naturze?.

Literatura (6):

  • Greenwood, Peter Humphry & C. D. N. Barel. 1978. "A revision of the Lake Victoria Haplochromis species (Pisces, Cichlidae), Part VIII". Bulletin of the British Museum (Natural History) Zoology Series. vol. 6 (4): pp227-281 (crc01160)
  • IUCN. 2002. "IUCN Red List of Threatened Species". International Union for the Conservation of Nature (crc01159)
  • Instituto Nacional de Ecología (INE). 2001. "NORMA Oficial Mexicana NOM-059-ECOL-2001". Mexico (crc01158)
  • Kullander, Sven. 1996. "Heroina isonycterina, a new species of cichlid fish from Western Amazonia, with comments on cichlasomine systematics". Ichthyological Explorations of Freshwaters. v. 7(n. 2), pp. 149-172 (crc01223) (streszczenie)
  • Miller, Robert Rush. 1966. "Geographical distribution of Central American freshwater fishes". Copeia. v. 1966 (n. 4); pp. 773-802 (crc01105)
  • Rivas, Luis Rene. 1962. "Cichlasoma pasionis, a new species of cichlid fish of the Thorichthys group, from the Rio de la Pasion, Guatemala". Quarterly Journal of the Florida Academy of Science. 25 (2); pp. 147-156 (crc00275)

Katalogi zewnetrzne: Catalog of Fishes, Encyclopedia of Life, FishBase, ZooBank.

Cytat:

Artigas Azas, Juan Miguel. (grudnia 11, 2005). "Thorichthys pasionis (Rivas, 1962)". Cichlid Room Companion. Źródło: na listopada 12, 2019, od: https://cichlidae.com/species.php?id=249&lang=pl.